Είναι πραγματικά εκπληκτικό πως η ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να χωρέσει σε μια αποθήκη. Φωτογραφίες, αναμνηστικά, παιχνίδια, ρούχα, βιβλία και τετράδια, όλα όσα έφτιαξε, άγγιξε κι αγάπησε ένας άνθρωπος, ΟΛΑ σε ένα τόσο δα δωματιάκι.
Γεννιέσαι, μεγαλώνεις και είσαι ξαφνικά πόσο; Τριάντα χρονών; Κάπου εκεί. Πήγες Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο. Σχολή. Ύστερα φαντάρος και μετά δουλειά. Μικρά κειμήλια μιας ολόκληρης ζωής στοιβάζονται μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο σε αυτήν την αποθηκούλα. Τα τετράδια του Δημοτικού, η κλασική φωτογραφία με την αγαπημένη σου δασκάλα και τους συμμαθητές σου. Κάποιους τους έχασες, με κάποιους μιλάς. Κάποιοι ίσως και να έφυγαν... Γιατί;
Ύστερα άλλα, φωτογραφίες με μαγκιές του Λυκείου. Ένα τσιγάρο στο χέρι, και ύφος ψυχρό. Οι σημειώσεις από τη σχολή. Γράμματα από παλιές αγάπες που ΔΕΝ πήγαν σε κανέναν παράδεισο. Τα φοιτητικά σου έπιπλα και μέσα στα συρτάρια τους, τα τηλεκατευθυνόμενά σου. Όλα ανακαταμένα. Όπως η ζωή σου. Μπουρδέλο.
Και ξαφνικά συνειδητοποιείς τι; Τι έκανες, ποιος είσαι; Πού στο διάολο πηγαίνεις; Πώς μπορεί ρε γαμώτο όλη σου η ζωή, όλη σου η ύπαρξη να είναι πέντε - δέκα μαλακίες σε μια υπόγεια αποθήκη; Τι στο διάολο κάνεις εδώ πέρα; Τι θα μείνει τελικά; Τι είσαι τελικά εσύ ο ίδιος;
Είναι τραγικό να νιώθεις κάτι τέτοιο. Ψάχνεις τι μένει. Δεν μένει τίποτα μαλάκα. Ας πάρει φωτιά η γαμημένη αποθήκη. Αυτή που έχει όλα αυτά που σε φέραν εδώ και που σε γυρνάνε πίσω. Δεν παλεύεται ρε γαμώτο. Δεν μπορεί να χωράει μια ζωή εκεί...
Τι στο διάολο μένει τελικά;
Στα ηχεία:
ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ
Πριν από 2 μήνες
Ό,τι μένει δεν είναι μόνο υλικό..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕσύ δεν άλλαξες; Δεν τα θυμάσαι όλα αυτά; Οπότε δεν χρειάζεσαι πράγματα για να θυμηθείς κάτι, εσύ είσαι γεμάτος από ότι πέρασες, ότι χρειάστηκες και θα χρειαστείς είναι μέσα σου..
Ό,τι μένει είναι κομμάτια που φτιάχνουν εσένα... :)
Καλημέρα!!!
Χάθηκες!!!!
Μένει το κάθε συναίσθημα των πραγμάτων αυτών,σαν μνήμη ευχάριστη και μόνο,σαν οδηγός για το μετά,είναι η ζωή σου,είσαι εσύ στο χρόνο,σε αυτή τη διαδρομή του περάσματος μας!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈμενα πάλι είναι κλεισμένα σε κουτιά!!!
Την Καλημέρα μου!
από τη δική μου ζωή δεν έχει μείνει σχεδόν κανένα αναμνηστικό. τι να τα κάνω; δεν τα χρειάζομαι και δε με νοιάζει. χέστηκα για το τι θα αφήσω, το θέμα είναι να περνάω καλά τώρα...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλημέρα!
@Hfaistiwnas : I dimiosieysi ayti proekypse apo ena pareistiko vrady me ena filo. Eimaste ligo kairo filoi kai mou edeikse tin apothiki tou. Itan poly periergo synaisthima afou eida oli tou ti zoi na pernaei mprosta mou se xrono dt. Ylika pragmata demena me ta mi-ylika poy les esy. Opos kai na exei mou fanike poly periergo :( Leo de mporei, olo mas to einai se mia apothiki.
ΑπάντησηΔιαγραφήPS: Ksero oti hathika apo ti blogosfaira. An kai den grafo / sxoliazo opos palia kseklevo kathimerina 5-10 lepta kai sas diavazo olous apo to reader mou. Anellipws! Apla i polli douleia mas exei faei kai ta vradia mallon den exo kouragio... Fasi einai tha perasei.
@karkinos7 : Etsi einai. Ta synaisthimata menoun. Apla den ksero mou ekatse ligo perierga i eikona :) Exete tin kalispera mou agapite!
@sCaTterBraiN : Exeis dikio. I kalytera isos kai na xeis. Ostoso to na kratas pragmata kai na ta koitas meta apo kairo einai mia apo tis megalyteres idones gia mena :D
Σήμερα ήμουν ανάμεσα σε κούτες,
ΑπάντησηΔιαγραφήπαλιά τετράδια και δωράκια.
Όλα όπως -τόσο ωραία- τα περιγράφεις...
Τυχαίο;
Το συμπέρασμα ήταν ένα:
Κάποια πράγματα πρέπει να μείνουν για κάμποσο ακόμη στις κούτες τους,
κι εγώ να βγω από τη δική μου... Κυρίως.
Η γενική είναι διαδικασία επώδυνη.
Ιδίως όταν προσπαθείς
να βάλεις σε τάξη το μέσα...
υ.γ.: Τιμή μου να σε καλωσορίζω και στο blog μου! :)
ΜΕΝΟΥΝ χρόνια πολλά ακόμη μπροστά σου να πράξεις όσα δεν έπραξες, να καταλάβεις και να γίνεις αυτό που πραγματικά θες και είσαι...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν τα παλιά σε στενοχωρούν και σε αποκαρδιώνουν, κοίτα μόνο μπροστά και άστα να υπάρχουν εκείνη την αποθηκη.
@Dimitris A. : Καλώς σε βρήκα! Η διαδικασία είναι σίγουρα επώδυνη, μικρός όμως ο πόνος μπροστά σε αυτά που έχεις να κερδίσεις!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Sweet truth! : Καλώς σε βρήκα στο blog μου! Μόνο μπροστά μπορούμε να κοιτάμε!
Πολλές φορές η πολλή φιλοσόφηση δεν κάνει καλό. Αυτό μου εδίδαξαν χρόνια και πολύς καιρός δικής μου εσωτερικής αναζήτησης και απορίες όπως η δική σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο τι μένει, νομίζω πως είναι αυτό που μας μετασχηματίζει να συνεχίσουμε. Κάθε βίωμα, μας αλλάζει. Το ζήτημα είναι πως αντιδρούμε όταν συναντούμε όλα αυτά τα κουτιά από τις αποθήκες..
η ζωή σου δεν είναι τα μικρά κειμήλια της κάθε αποθήκης. είναι τα συναισθήματα και οι μνήμες, και αυτά ζούν και χωρίς τα αντικείμενα που τα συμβολίζουν. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον :)
ΑπάντησηΔιαγραφή@ProFyLaKtiKo: Poly sofo ayto me ti filosofisi! To gnosto "The older I grow,the more I distrust the dogma that age brings wisdom..."!
ΑπάντησηΔιαγραφή@mahler76: Den einai kaneis ylistis apo tin parea?! :p :p :p
@JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS: Kalo kalokairi kai se sena!!
Μπροστά στο μεγαλείο του σύμπαντος.. και ντεπό ολόκληρο με αναμνηστικά .. τίποτα δεν είμαστε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ωραίο blog, χαίρομαι που σε ανακάλυψα
επίπονο μου φαίνεται αυτό με την αποθήκη...
ΑπάντησηΔιαγραφήσίγουρα κάτι μένει... σίγουρα...
@ptwsh : Xairomai pou alliloanakalifthikame!
ΑπάντησηΔιαγραφή@¿El verbo "entristecer" no tiene una fonetica tan bonita? : To psaxno ti menei...
Όλα αυτά τα μικρά, τα μεγάλα μπαίνουνσε ένα κουτί, σε μια αποθήκη. Άλλα πιάνουν πολύ χώρο, αλλά μικρό και αυτό εδώ το μείγμα, το μείγμα όλων αυτώ που έχουμε ζήσει και το πόσο σημαντικά υπήρξαν ή δεν υπήρξαν, το πόσο ρόλο τα αφήσαμε να παίξουν ή κατάφεραν κι έπαιξαν, όλο αυτό είμαστε εμείς. Κάθε μικρή σου καθημερινή συμπεριφορά να ξέρεις ότι μπορείς να τη βρείς σ'αυτήν την "αποθήκη".
ΑπάντησηΔιαγραφή@blogoseira: kalws se vrika!
ΑπάντησηΔιαγραφή