Εύχομαι σε όλους καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση σε όσους πάρουν άδεια! Μιας και πάω στο χωριό μου, ένα πολύυυυ απομονωμένο μέρος της Ελλάδας, ίσως κάνω μέεεεερες να ξαναγράψω κάτι ή να απαντήσω σε σχόλια! (Επαρχία κάργα, το Internet ακούγεται περισσότερο ως μάρκα φυτοφαρμάκου εκεί!)
Χθες το βράδυ έκανα αυτό που δεν είχα ξανακάνει ποτέ. Κάτι που το επιθυμούσα καιρό και διακαώς αλλά πάντα δίσταζα και φοβόμουν. Διατηρώντας διπλή ζωή, είχα τους κρυφούς gay φίλους μου και τους "κανονικούς" καθημερινούς φίλους μου... Ποτέ δεν είχα αποκαλύψει σε κάποιον που δεν με γνώρισε ως ομοφυλόφιλο την πραγματική μου ταυτότητα. Χθες αυτό άλλαξε!
Με την - ας πούμε - Μαργαρίτα και τον - ας πούμε - Χρήστο, είμαστε φίλοι εδώ και πέντε χρόνια. Τους αγαπάω και μ' αγαπάνε όσο λίγοι φίλοι θα έκαναν. Βρισκόμαστε καθημερινά! Ενώ έχουμε περάσει τόσα και τόσα μαζί, τους έκρυβα τόσα πολλά... Τίποτα δεν γνώριζαν για τη διπλή ζωή μου. Τίποτα, διότι επιμελώς έκρυβα τα πάντα, μιλούσα για δήθεν σχέσεις και γενικά έκανα το ο,τιδήποτε για να μην "ψυλλιαστούν" τίποτα.
Εδώ και καιρό με έτρωγε το σαράκι. Δεν γίνεται να τους το κρύβω άλλο. Μου λένε τα πάντα, με έχουν σε εκτίμηση και εγώ τους πουλάω φούμαρα -σκεφτόμουν. Έπρεπε να τους το πω! Έπρεπε να τελειώσει αυτή η κοροϊδία και ό,τι ήθελε προκύψει!!
Πήρα την απόφαση γρήγορα, πολύ γρήγορα! Πρέπει να τους το πω. Τους πήγα βόλτα, δίπλα στη θάλασσα που τόσο τους αρέσει. Άρχισα να τα μασάω. "Θέλω να σας πω κάτι καιρό. Δεν νιώθετε ότι κάτι λείπει? Ότι κάτι σας κρύβω?" " Όχι, σε αγαπάμε πολύ!" να λένε αυτοί! Με τα πολλά και ενώ ήμουν έτοιμος να κάνω εμετό σταμάτησα. "Δεν μπορώ", λέω, "να σας το πω!" "Είναι κάτι που με βασανίζει καιρό, αλλά δεν μπορώ! Δεν μπορώ να σας το πώ!" Βούρκωσα...
Πετάγετε η Μαργαρίτα... "Είσαι gay?" "Ναι" απαντώ εγώ και κουνάω δειλά το κεφάλι.
ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ, ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ, ΤΟΣΟ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ.
Σιωπή! Έκπληξη στο πρόσωπό τους! Και δάκρυα! Όχι λύπης, χαράς!!! "Αυτό ήτανε??" μου λένε... "Σ' αγαπάμε!!!" μου είπαν και οι δύο. "Σ' αγαπάμε ότι κι αν κάνεις, όποιος κι αν είσαι. Είσαι ο Γιώργος, ο φίλος μας, δε θέλουμε να σε βασανίζει τίποτα! Θέλουμε να είσαι καλά και ευτυχισμένος" "Σ ' αγαπάμε!" μου έλεγαν!
Πέρασα το ομορφότερο βράδυ της ζωής μου! 'Αρχισα να τους λέω πράγματα, να με ρωτάνε, να γίνονται φίλοι μου από την αρχή!
