Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή του ανθρώπου, που ή πρέπει να μιλήσει, να απομυθοποιήσει κάποια πράγματα και να προχωρήσει, ή να " πέσει στο κενό " , ανήμπορος για ο,τιδήποτε άλλο...
Έτσι έγινε και με μένα. Από τη φύση μου πολύ εσωστρεφής αλλά και ταυτόχρονα φαινομενικά πολύ κοινωνικό άτομο. Ψεύτικα κοινωνικό, καθώς κρύβω ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του "είναι" μου προσπαθώντας να ζήσω μια δήθεν κανονική ζωή, κάτι αντίθετο όμως στην πραγματικότητα για τη φύση μου...
Καιρός λοιπόν να κάνω μια αρχή... Ίσως αυτό το blog σταθεί η αφορμή να αρχίσω να μιλάω για κάποια πράγματα, να καταλάβω τι είναι σπουδαίο και τι όχι σ' αυτή τη ζωή, ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΩ...
Καιρό τώρα διαβάζω blogs "συναδέλφων" , κάτι που με έχει βοηθήσει αφάνταστα, να δω ότι υπάρχουν και άλλοι που αισθάνονται το ίδιο με μένα. Σας προσκαλώ λοιπόν, όλους εσάς τους blogo-φίλους μου στο δικό μου ταξίδι, ευχαριστώντας σας παράλληλα για όσα, άθελα και εν αγνοία σας, μου έχετε προσφέρει!
Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν... ευτυχείτε!
Στα ηχεία:
Γιώργο!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν είσαι μόνος.. και δεν θα μείνεις ποτέ..
Αρκεί να το θες!!! :)
Εμείς εδώ είμαστε!
Μπαίνεις στην παρέα μας!!!
Σ' ευχαριστώ πολύ για το κουράγιο που μου δίνεις! Να γράφεις πάντα όμορφα , όπως γράφεις όλο αυτό τον καιρό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ένας τον άλλο είναι δυνατόν να μην δίνει κουράγιο; Με βοήθησε πολύ το μπλόγκινγκ!
Να σαι καλά και να μείνεις μαζί μας!